Osmanlı'da Asker Kelimesinin Derin Anlamı!

A (ﻉ): Ulviyet-i ruhiye. (Yüksek ruh)
S (ﺱ): Selamet-i fikriyye. (Sağlam fikirli adam)
K (ﻙ): Kerâmet-i bedeniyye. (Keramet sahibi bir beden)
R (ﺭ): Riyazet-i bedeniyye. (Sporcu vücut)



Türk Dil Kurumu "asker" kelimesinin Arapça olduğunu söylese de "as" ve "er" kelimelerinin Türkçe olduğu gerçeğinden de yola çıkarak "asker" kelimesinin Türkçe mi, Arapça mı yoksa araplaşmış bir kelimeden mi geldiğine dair net bir şey söylemek doğru olmayabilir...

Türkçe Etimolojik Sözlük'te, Latince "exercitus" kelimesinden türediğine yönelik bir tezin varlığıyla birlikte, Farsça "araskar" kelimesinden de gelme ihtimali üzerinde durulmuş. Bu konuda söz söyleyecek olanlar tabii ki dilbilimcilerdir.

Osmanlı'nın askere bakış açısı olarak sunulan yukarıdaki açılımın doğruluk derecesini ve hangi dönemden geldiğini belirten bir kaynak bulamadım ancak bu döneme ait olmadığı konusunda hemfikir olabiliriz... :)