Mutluluğun Resmini Yapabilir misin Dianne?

 

Nazım Hikmet'in son eşi Vera Tulyakova'ya ithafen yazdığı "Saman Sarısı" isimli şiirinin ortalarındaki "Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?" mısraı malûmunuzdur. Bu soruya ithafen de ressam Abidin Dino'nun çizdiği iddia edilen bir resim vardır: İçinde bulundukları sefilliği kabullenmiş ve yüreklerinde hissettikleri mutluluk ve iç huzuru yüzlerine yansımış bir şekilde mışıl mışıl uyuyan sarı saçlı çocuklardan müteşekkil, fakir ama mutlu ve umutlu bir aile tablosu... "Mutluluk" kavramını somut olarak en iyi şekilde ifade edebilecek bir eser gözüyle bakıldığından olsa gerek, mutluluğa dair vesika olabilecek bu resmi yıllardır e-postalarda, sitelerde ya da bloglarda paylaşıyoruz. Olayın daha da vahim yanı, Milli Eğitim Bakanlığı'nın Erciyes Üniversitesi'ne hazırlattığı “Orta Öğretim Felsefe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu”nda bile bu resim yer aldı ve öğretmenlere “Sanat Felsefesi dersinde Abidin Dino’nun bu resmini tahtaya yansıtın ve öğrencilere yorumlatın” diye de yol gösteriyor.

 

Yazının devamı burada...

Osmanlı'da Asker Kelimesinin Derin Anlamı!




A (
ﻉ): Ulviyet-i ruhiye. (Yüksek ruh)
S (ﺱ): Selamet-i fikriyye. (Sağlam fikirli adam)
K (ﻙ): Kerâmet-i bedeniyye. (Keramet sahibi bir beden)
R (ﺭ): Riyazet-i bedeniyye. (Sporcu vücut)



Türk Dil Kurumu "
asker" kelimesinin Arapça olduğunu söylese de "as" ve "er" kelimelerinin Türkçe olduğu gerçeğinden de yola çıkarak "asker" kelimesinin Türkçe mi, Arapça mı yoksa araplaşmış bir kelimeden mi geldiğine dair net bir şey söylemek doğru olmayabilir...

Türkçe Etimolojik Sözlük'te, Latince "exercitus" kelimesinden türediğine yönelik bir tezin varlığıyla birlikte, Farsça "
araskar" kelimesinden de gelme ihtimali üzerinde durulmuş. Bu konuda söz söyleyecek olanlar tabii ki dilbilimcilerdir.

Osmanlı'nın askere bakış açısı olarak sunulan yukarıdaki açılımın doğruluk derecesini ve hangi dönemden geldiğini belirten bir kaynak bulamadım ancak bu döneme ait olmadığı konusunda hemfikir olabiliriz... :)



Yazının devamı burada...

Miraç Gecesi ve Süt!

Miraç mûcizesinin nice esrarından biri de, bu ilâhi yolculuk sırasında peygamberimize sunulan iki kadeh içkidir. Kainatın efendisi bu kadehlerden birini tercih edecektir.

Hz. Ebu Hüreyre’nin (r.a.) rivayet ettiği şu hadis, çağrışımlarımızın kaynağını teşkil ediyor:

Resûlullah (s.a.v.) buyurdular ki “Miraca çıktığım gece bana iki kadeh getirildi, birinde şarap diğerinde de süt vardı. Ben sütü aldım. Melek ‘Seni fıtrata irşad eden Allah’a hamd olsun. Eğer şarabı alsaydın ümmetin azmıştı’ dedi.

Süt, yalnızca Allah Elçisi’nin o kutsal yolculuğunda sırlı bir anlatıma mazhar olmuş içecek değildi. Yâsin Sûresi’nin 73.âyeti de sütü “faydalı bir içecek” olarak vasfediyordu. Süt’ün bir uygarlık işareti olduğunu ne yazık ki bu kadar irşâda rağmen İslâm Dünyası değil Hıristiyanlık Âlemi keşfetti. Biz de süt, çoklukla, sağlıkta değil hastalıkta tüketilen bir gıdadır. Oysa gelişmiş ülkelerde süt, bedenin ve zihnin başta gelen besini olarak kabul görür. Sütün bir Fıtrat Besini olduğu konusunda ilâhi yollarla uyarıldığımız halde gereken dersi almamışız. Bu kavrayışsızlık birçok nimeti kucaklamaktan da bizleri alıkoymuş. Sistemli bir biçimde süt tüketen toplumlar, hâliyle süt üretmenin de yollarını arayacaklardı. Yüksek süt verimine sahip hayvan ıslâhı, kültür ırklarına geçişi; bu yolda yapılan çalışmalar ise gelişen hayvancılıkla beraber refahı ve bolluğu getirdi.

Bizde sivil toplum örgütlenmesi denince bir aydın tutkusu olarak ortaya çıkan dernekler, kulüpler, partiler akla gelir. Oysa hakiki örgütlenme fıtratın getirdiği yapılanmalarla olur. Batının gelişmiş Süt Sığırcılığı Sektörünü tarihen tetkik edecek olursak tabiattaki zenginlikleri çok iyi kavramış bir toplumun, yapısal alanda adım adım kazandığı başarıların izlerine tanık oluruz. Sağlıklı Beslenme ile uygarlık arasındaki ilişkinin, dikkatleri fıtratın gıdalarına çevirmekle başladığını el oğlu keşfetmiştir. Bu keşfiyatını toplumsal motivasyonlarla donatarak kurumsallaştırı nca ileri-geri toplum modelleri kendiliğinden oluşmuştur. Süt, tereyağ, peynir, kırmızı ve beyaz et, velhasıl sağlıklı beslenmenin temel maddesi olan protein bolluğu, eğer ileri toplumun göstergesi haline gelmişse, ve biz bu hakikatlerden habersiz kör hayatımızı hâla sürdürüyorsak, bunun baş sebebi, ilâhi irşatlara rağmen fıtrattan gafil olarak yaşamaya devam eden bir toplum oluşumuzdur.

Uygarlıklar, toplumsal idrâk gücü ile mayalanır. Dinden Spora , bilimden sanata her yapılanma kolektif aklın ürünü değil midir? İngiliz Futbolü’nün en eski ve en büyük Kupası’nın adı Süt Kupasıdır. ABD’nin Süt Sığırcılığı ile ünlü bölgeleri “Süt Eyaleti” olarak anılır.

Allah (c.c.) elçisine Miraçta iki kadeh sunuldu. Bu kadehlerde dünya nimetlerini temsil eden iki içki vardı.
Yüce elçi, süt kadehini aldı.
Onun ümmeti olan bizler, süte gerekli yakınlıkta durmamakla, dünyamızı da ukbamızı da sakatlamıyor muyuz?

M. Çetin Baydar


Yazının devamı burada...

Öyle bir söz ki:

back to top